پیشرفت، تغییر می‌طلبد

یک روزی، که خیلی هم دور نیست، از خواب غفلت بیدار شدم و به این نتیجه رسیدم که به عنوان یک هنرجوی مخلص نویسندگی، استفاده نکردن از نیم فاصله واقعا از جایی به بعد خبطی نیست که بشود زیر سبیلی رد کرد. با خیال اینکه یاد گرفتن یک میان‌بر صفحه‌کلید کارم را راه می اندازد، در گوگل جست و جویی کردم. ازین صفحه به آن صفحه سُر خوردم و رسیدم به ویکی پدیای فارسی- غایت نهایی هر جست و جو کننده ای.  بعد ملتفت شدم که چینش صفحه‌ کلید فارسی در ویندوزهای قبل از ویندوز ۸، با چینش صفحه‌کلید استاندارد ملی ایران متفاوت است. پس دیگر باید کلا زبان ویندوزم رو از «فارسی خالی»، به «فارسی استاندارد» تغییر میدادم تا بتوانم به نحو احسنت از تمامی امکانات یک صفحه کلید آریایی پسند بهره ببرم.

محل قرارگیری حروف و علائم با آنچه در دو دهه و خورده ای اخیر از آن استفاده می کردم متفاوت بود. هنوز بعد از ده روز (که من هر روز حداقل سه هزار کلمه می نویسم) جای خیلی ها را نمی دانم. آنهایی را هم که می دانم، مدام فراموش می کنم. مثلا بار ها \یش آمده… ای بابا، پیش آمده (مثل همین الان)که به جای فشردن دکمه «پ» تولید‌کن، آدرس قبلی رو فشار میدهم و بعد از پایان نسخه اولیه کلی خط اریب به این شکل: «/» روی صفحه نمایش کامپیوترم بهم دهن کجی می‌کند. اما برای اینکه وسط کار یادم نرود داشتم چی می‌گفتم، تند تند می‌نویسم و اصلا ح رو به زمان ویرایش موکول می‌کنم. حالا شاید بعضی ها بگویند: «خب چه کاریه؟ از همون قبلی استفاده می کردی. خود آزاری داری مگه؟» 

 

جواب:‌ تفاوت‌ جایگذاری حروف و عناوین صفحه‌کلید استاندارد فارسی با صفحه‌کلید مایکروسافت کم نیست. اما ارزش زحمت مهاجرت سایبری را داشت. می دانستم الان درستش نکنم بعدا جلوی دست و پایم را خواهد گرفت. در کل از این تغییر خوشحالم. حالا حس کسی را دارم که جفت روحی واقعی خودش را پیدا کرده و با یک مقایسه گل درشتی می فهمد چقدر فرد قبلی ناقص بوده. 

حالا چون دوست دارم شما هم خوشحال باشید، پیشنهاد می کنم شما هم این کار را انجام دهید.حتی اگر به صورت جدی در زمینه تولید محتوای فارسی یا نویسندگی فعالیت ندارید، همین که دارید این مطلب رو می خوانید یعنی سر و کارتان با زبان فارسی بیشتر از مکالمه های روزمره است. نصبش زمانی نمی برد. (از اینجا دانلود کنید)

بعدش هم، چیزی که باعث شد این متن رو بنویسم، این بود که می‌خواستم بگویم یک سری عادت های خوب، یک کوچولو (اندازه دو سه بند انگشت بین \ و پ) با عادت های بد ما فاصله دارد. و وقتی می خواهیم به صورت جدی تغییری در سبک زندگی‌مان ایجاد کنیم، به آنها برمی‌خوریم. 

 برای هر تغییری باید خودتون رو به چیدمان تازه وفق بدید. نوشتن برای من مهم است، پس هر طور شده هر روز تمرین می‌کنم که برایم جا بیفتد این صفحه کلید استاندارد من است. چینش قبلی مردود است. چون من آدم قبلی نیستم. چون من نگاه قبلی را به زبان فارسی و نویسندگی ندارم. 

امید که در تمام زمینه های زندگی مان معیار هماهنگی با فضای جدیدی که به خاطر تغییر در آن قرار گرفته ایم را با جدیت فرا بگیریم، و به قله های شکوفایی خود برسیم.

ارسال دیدگاه